I'm lost in my memories, lost in my dreams
Lost to the world, or so it seems.....

I look at the tombstones
there's the one with my name.
I almost didn't recognize it.
they all look the same.

I still can't believe this
and I lose to the tears
When I now realize
I've been dead for 10 years

I gaze at the stars in the blue velvet sky
That day I thought, was a good day to die
These years seem like minutes but full of sorrow
Now I see the big picture, there will be no tomorrow...


*Þú skalt meta fólk eftir því hvað það hefur stórt hjarta, en ekki eftir buddunni*
*Lærðu að vera glaðleg(ur) í viðmóti jafnvel þó þú sért ekki glaður/glöð*
*Mundu hvað fólk heitir*
*Virtu allt sem lifir*
*Blístraðu*


Hugur minn er fullur af hugmyndum, sögum og minningum. Hjarta mitt er fullt af ást, efasemdum, hlátri, forvitni, reiði og grát.
Oft, sérstaklega seint á kvöldin þá fæ ég óstjórnlega löngun til að skirfa þetta allt niður. Ég hef alltaf sofið með stílabók og penna við höndina, ja allavega síðustu 10 árin.
Undanfarna mánuði hef ég þó fundið að í hvert skipti sem ég gríp pennanþá frýs ég. Allt sem ég þurfti að deila með línustrikuðu blaðinu læsist inni í mér og höndin sem heldur eirðarlaus á pennanum byrjar að krota eitthvað ómerkilegt.
Ég leit svo á að ég hefði misst "hæfileikann" því svo sannarlega var þörfin enn á sínum stað. Nú verðum við bara að sjá til :)
Eru Lea og Kristbjörg tvær ólíkar persónur eða sama manneskjan....