Stundum virðast orðin sitja föst í hálsinum.... stundum er maginn líka kominn upp í hálsinn, ásamt hjartanu.
Stundum eru tárin í augnkrókunum og vilja streyma niður kinnarnar.
Og stundum ´hlustarðu á texta og hann er saminn um þig.

Ást, alla mína daga, víst er það lífsins saga
Án þín ég visna bara upp og dey
Alla mína daga, þessi er mín saga. Ég bið þig um að trúa og treysta mér
Sé satt þú elskir aðra mey, ég beygji af og segji þér, að innan í mér eitthvað deyr.
En aldrei skal ég koma upp á milli ef þú opnar þig og segjir mér sannleikann

Hann hættur er að hringja, sumarfuglar syngja en ég bæri bara ekki neitt.
Ligg og læt mig dreyma, minningarnar streyma stöðugt fram í þreyttum huga mér.
Hér heima er engan frið að fá, bankað dyrnar á, en ég neita því að opna þær
Ég ætla að reyna að skrifa þér lítið ástarljóð og segja ”Einan ég elska þig”.